𝗡𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗸𝗶𝗻𝗱 𝗿𝗲𝗽𝗮𝗿𝗲𝗿𝗲𝗻, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗲 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗲𝘅𝘁 𝘃𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻
Wat gebeurt er als we druk, dwars of moeilijk gedrag niet te snel vertalen naar een individueel probleem van het kind, maar eerst de pedagogische en didactische context onderzoeken?
In het interview met onze gastprofessor Laura Batstra voor #JSW staat precies die vraag centraal. Ook daar pleit Laura voor minder focus op labels, diagnoses en stoornissen en meer aandacht voor de dagelijkse leef- en leeromgeving van kinderen: de klas, de pedagogische relatie, de schoolcultuur, het gezin en de bredere sociale context. 𝘕𝘪𝘦𝘵 𝘰𝘮 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘭𝘦𝘮𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘬𝘦𝘯𝘯𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘵𝘦𝘳 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘨𝘦𝘥𝘳𝘢𝘨 𝘰𝘯𝘵𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘸𝘪𝘫𝘴𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘯𝘷𝘭𝘰𝘦𝘥 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘶𝘪𝘵𝘰𝘦𝘧𝘦𝘯𝘦𝘯.
Die manier van kijken raakt aan de kern van duurzame schoolontwikkeling. Onderwijskwaliteit ontstaat niet alleen door interventies op leerlingniveau, maar juist door het versterken van de context waarin leerlingen leren.
Dat vraagt om leraren, kwaliteitscoördinatoren en schoolleiders die verder kijken dan gedrag aan de oppervlakte. Die zich afvragen: 𝘸𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘸𝘢𝘤𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯, 𝘳𝘰𝘶𝘵𝘪𝘯𝘦𝘴, 𝘳𝘦𝘭𝘢𝘵𝘪𝘦𝘴, 𝘪𝘯𝘴𝘵𝘳𝘶𝘤𝘵𝘪𝘦, 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴𝘵𝘦𝘶𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘸𝘦𝘳𝘬𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯 𝘭𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘰𝘯𝘵𝘸𝘪𝘬𝘬𝘦𝘭𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘨𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬?
Lees het interview hier.
In deze bijdrage laat prof. dr. Laura Batstra zien waarom inclusief onderwijs vraagt om een andere manier van kijken. Niet elke hulpvraag hoeft te leiden tot een individuele oplossing buiten de klas; vaak ligt er ook een kans om de schoolcontext sterker te maken. Vanuit het sociale model verschuift de aandacht van labelen en repareren naar handelen, aanpassen en duurzaam verbeteren. Daarmee sluit haar bijdrage goed aan bij inclusief onderwijs: elke casus wordt een kans om drempels te verlagen, professionele routines te versterken en onderwijs toegankelijker te maken voor meer leerlingen. Batstra is als gastprofessor verbonden aan Academica en brengt binnen de leergang Labelen of Handelen haar kritische en wetenschappelijke expertise in rond handelingsgerichte en reflectieve praktijken.
Lees download de bijdrage hier
In deze blog lees je hoe scholen met het Visiekwadrant werken aan een gedeelde, onderbouwde onderwijsvisie. Het kwadrant helpt teams om samen taal te geven aan wat zij verstaan onder goed onderwijs, leren, professionaliteit en duurzaam veranderen. Daarmee vormt het een belangrijk fundament onder inclusief onderwijs: pas als duidelijk is wat alle leerlingen moeten leren, hoe leraren dat effectief organiseren en welke cultuur daarvoor nodig is, kunnen scholen rechtvaardige keuzes maken. Het Visiekwadrant ondersteunt scholen om niet vanuit losse overtuigingen te werken, maar vanuit een gedeelde koers die zichtbaar wordt in de dagelijkse praktijk.
Lees de blog hier of download de poster van het Visiekwadrant
Iedere leraar herkent situaties waarin een leerling niet goed tot leren komt. Een leerling is druk, snel afgeleid, teruggetrokken, boos of komt steeds opnieuw in conflict. Op zulke momenten zoeken we naar verklaringen en houvast. Soms helpt een label daarbij: het kan erkenning geven en ondersteuning mogelijk maken. Maar als we gedrag te snel verklaren vanuit het kind zelf, kan de context uit beeld raken. Terwijl een kind nooit los leert van de omgeving: de klas, de relatie met de leraar, routines, verwachtingen, instructie, groepsdynamiek, thuissituatie en schoolcultuur doen er allemaal toe. In onze blog gaan we, naar aanleiding van het interview met Laura Batstra in JSW en haar hoofdstuk in Duurzame schoolontwikkeling, in op de vraag hoe we kunnen bewegen van labelen naar begrijpen — en waarom pedagogisch kijken begint bij de context. Lees deze blog hier
In deze blog staat de leraar centraal als sleutel tot duurzame schoolontwikkeling. Inclusief onderwijs kan alleen sterker worden als leraren niet alleen uitvoerders zijn, maar ook mede-ontwikkelaars en onderzoekers van hun eigen praktijk. Zij zien dagelijks waar leerlingen vastlopen, welke drempels in de schoolcontext ontstaan en welke keuzes in curriculum, didactiek, toetsing of cultuur verbetering vragen. Door de leraar opnieuw te positioneren als professional met kennis, zeggenschap en gezamenlijke verantwoordelijkheid, wordt inclusief onderwijs geen losse zorgopdracht, maar onderdeel van de kern van goed onderwijs.
Lees de bijdrage hier
